Strefa wiedzy

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego wpisu, w którym wskazywałem na kluczowe zmiany dokonane w prawie restrukturyzacyjnym w wyniku implementacji do krajowego porządku prawnego tzw. Dyrektywy II szansy[i] nadeszła pora na wskazanie dwóch istotnych przepisów dyrektywy, które – z nieuzasadnionych przyczyn nie zostały wprowadzone do krajowego porządku prawnego w sposób zupełny.

Wszystko wskazuje na to, że (wreszcie) w polskim porządku prawnym zagoszczą – a przynajmniej w znacznej części, przepisy tzw. Dyrektywy drugiej szansy , których termin na implementacje do krajowego ustawodawstwa minął zaledwie w … lipcu 2022 r.

Jednym z podstawowych celów każdego postępowania restrukturyzacyjnego jest zawarcie układu, tj. swoistego porozumienia pomiędzy dłużnikiem, a jego wierzycielami, określającego zasady dalszego zaspokajania wierzycieli i realizowania zaciągniętych zobowiązań, a umożliwiającego przy tym dłużnikowi uniknięcie upadłości.

Termin na implementację dyrektywy drugiej szansy minął 17 lipca 2022 r., a projekt polskiej ustawy wciąż jest w fazie przygotowań. W wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pojawiła się informacja o ponownym podjęciu prac nad projektem ustawy o zmianie ustawy – Prawo restrukturyzacyjne. Planowany termin przyjęcia projektu przez RM wyznaczono na III kwartał 2024 r.

Jedną z istotniejszych przyczyn dla których przedsiębiorcy niewypłacalni lub zagrożeni tym zjawiskiem decydują się na otwarcie któregoś z postępowań restrukturyzacyjnych jest to, że zasadniczo z dniem ich otwarcia dochodzi do zawieszenia obowiązku spełniania na rzecz wierzycieli świadczeń wynikających z wierzytelności, które to wierzytelności powstały do dnia otwarcia postępowania układowego. W sposób naturalny pozwala to na pewien ,,finansowy oddech’’ dłużnika pogrążonego w widmie potencjalnej, niedalekiej konieczności wnioskowania o upadłość. Jednak kwestia ta inaczej wygląda w odniesieniu do najbardziej odformalizowanego (z założenia) postępowania restrukturyzacyjnego jakim jest postępowanie o zatwierdzenie układu. Czy zatem dłużnik, poza zdecydowanie szybszą, niż w odniesieniu do innych postępowań restrukturyzacyjnych, możliwością zawarcia układu, uzyskuje ochronę przed działaniami wierzycieli zdecydowanymi na egzekwowanie swoich należności?

Cieszące się niezwykłą popularnością uproszczone postępowanie restrukturyzacyjne tzw. covidówka, które dla wielu przedsiębiorców było szansą na przetrwanie kryzysu wywołanego pandemią COVID –…

Inwestycja we własną nieruchomość często bywa najbardziej doniosłą decyzją finansową w życiu. Zobowiązanie zaciągane w ten sposób przez kredytobiorcę towarzyszy mu nierzadko…

Zapraszamy do lektury ostatniej już części artykułów prezentujących najistotniejsze regulacje zawarte w dyrektywie dotyczącej ram restrukturyzacji uchwalonej w 2019 przez Parlament Europejski…