Przewiń niżej

PODATKI W SPORCIE cz.II

Bernadeta Bąk

Zapraszamy do dugiej części naszej lektury na temat podatków w sporcie. Tym razem sprawdzimy, czy zawodowy piłkarz, który zawarł z Klubem kontrakt o profesjonalne uprawianie piłki nożnej, może zostać podatnikiem VAT?

Sport i podatki – z pozoru dwa różne światy ale w praktyce nierozerwalnie ze sobą związane. O tym, że zawodowy sport już dawno stał się lukratywnym biznesem pisaliśmy tutaj.

Jeśli mowa o biznesie to, czy zawodowi piłkarze mogą prowadzić działalność gospodarczą?

A jeśli tak, to w jakich okolicznościach?

Powodów do dyskusji pojawiło całkiem sporo po orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2017 r.[1], w którym to wskazał, iż piłkarz może posiadać status podatnika VAT! A co za tym idzie, opodatkowanie wynagrodzenia piłkarza otrzymywanego na podstawie zawartego z Klubem kontraktu o profesjonalne uprawianie piłki nożnej – w takim przypadku winno zostać objęte stawką 23%.

Krótki rys sprawy

Piłkarze Pogoni Szczecin wystawiali faktury w związku ze świadczoną przez nich grą. Jednak organ podatkowy zakwestionował prawo Klubu do odliczenia VAT z faktur wstawionych przez jego zawodników. Organ argumentował bowiem, że nie można przyjąć aby świadczone przez piłkarzy usługi mogły stanowić samodzielnie prowadzoną działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.[2] A co się z tym wiąże, nie podlegały opodatkowaniu tym podatkiem, a zawodnicy nie byli podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu tychże przepisów. Za takim stanowiskiem, jak podkreślił organ I instancji, przemawiały następujące okoliczności:

  • brak możliwości przypisania działalności zawodnika spełnienia warunku samodzielności. Jest on podporządkowany woli i decyzjom klubu sportowego, a jego wynagrodzenie nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka;
  • porównywalność pozycji zawodnika w klubie sportowym do statusu pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, którzy ponoszą odpowiedzialność za naruszenie obowiązków pracowniczych oraz odpowiedzialność materialną za szkody wyrządzone pracodawcy, niemniej jednak nie ponoszą odpowiedzialności wobec osób trzecich.

W oparciu o powyższe ustalenia organ stwierdził, iż Klub nie nabył prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur wystawionych przez zawodników za III kwartał 2011 r. Decyzja ta podtrzymana została przez organ odwoławczy jak i Sąd I instancji – wyrok WSA w Szczecinie, który podnosił m.in. okoliczności braku odpowiedzialności piłkarza względem osób trzecich.

Z podnoszoną argumentacją, jak możemy się domyśleć, nie zgodziła się Pogoń Szczecin, wnosząc skargę kasacyjną do NSA, która zresztą została uwzględniona.

Uzasadnienie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczyły:

a)      szeroko rozumianego pojęcia „Podatnik”

Przede wszystkim jak wskazał NSA, dla potrzeb rozpoznawanej sprawy należy wskazać na szerokie rozumienie pojęcia "podatnika." Oznacza to, że co do zasady mogą nim być także osoby uprawiające profesjonalnie sport a uzyskiwane przez nich z tego tytułu obroty mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż mogą one być kwalifikowane jako obroty uzyskiwane z działalności gospodarczej. Już wcześniej NSA w uchwale siedmiu Sędziów wskazywał iż „Przychody sportowców mogą być zaliczone do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.”[3]

b)      braku odpowiedzialności

NSA podkreślił, że w realiach rozpoznawanej sprawy „pomiędzy skarżącą spółką a zawodnikami profesjonalnymi (piłkarzami) nie występował stosunek pracy lub stosunek prawny mający analogiczne cechy jak stosunek typu "pracodawca-pracownik".

Dla rozpoznania przedmiotowej sprawy kluczowe okazało się zbadanie przez Sąd, czy zostały spełnione w sposób łączny przesłanki wymienione w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. A przede wszystkim wyjaśnienie, czy w realiach rozpoznawanej sprawy Pogoń Szczecin ponosiła odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonane przez jej piłkarzy. Do głównych zadań piłkarzy należało „reprezentowanie barw spółki w charakterze piłkarza przez czynną grę, uczestniczenie w treningach i obozach sportowych". Wobec czego, jak wskazał w uzasadnieniu Sąd, brak jest podstaw do przyjęcia, że łączący go z klubem sportowym stosunek prawny określa odpowiedzialność klubu za te czynności (jako dającego zlecenie) wobec osób trzecich (w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT).

Jak podkreślił NSA, „zawodnik profesjonalny, który na podstawie kontraktu o profesjonalne uprawianie piłki nożnej świadczy na rzecz klubu usługi polegające na "reprezentowaniu barw w charakterze piłkarza przez czynną grę, uczestniczenie w treningach i obozach sportowych" może być podatnikiem podatku od towarów i usług”.

Powyższe orzeczenie stanowić więc może sygnał, iż w określonych przypadkach zawodnicy profesjonalni świadcząc usługi sportowe w ramach zawartych z Klubami umów cywilnoprawnych, mogą spełniać warunki uznania ich za podatników w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 ustawy VAT.

O sporze zawodowej siatkarki, która przychody z prowadzonej działalności sportowej uzyskiwała w ramach działalności gospodarczej była mowa tutaj. 

 

 

[1] Wyrok NSA z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt: I FSK 80/16, dostęp na: LEX nr 2442321

[2] Konkretnie art. 15 ust 3 pkt. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

[3] Uchwała siedmiu Sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt: II FPS 1/15, dostęp na: LEX nr 1739630

Kategoria: Prawo sportowe

Szukaj
w Strefie Wiedzy

IP Blog Spółki z Górnej Półki Procesowy.pl

 

W celu poprawienia jakości świadczonych usług na naszej stronie wykorzystujemy pliki cookies. To całkowicie bezpieczne dla Ciebie i Twoich danych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, prosimy, zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Zamknij